مامایی

فیبروم را چقدر می شناسید

فیبروم و مطالبی که باید در مورد آن بدانید

نکات برگزیده مطلب
  • معمولاً فیبروم‌های كوچك عارضه‌ی خاصی ندارند و با توجه به بی‌علامت بودن آن‌ها، اقدام خاصی برای فرد لازم نیست

 

فیبروم چیست؟

 

شایع‌ترین توموری که در خانم‌ها به وجود می‌آید فیبروم‌های رحمی هستند. به طور میانگین حدود ۵٠٪؜ خانم‌ها بین سن ٢۵ تا ۴٠ سالگی به فیبروم‌های رحمی مبتلا می‌شوند. فیبروم‌‌ها توده‌‌های عضلانی خوش‌خیمی هستند که روی دیواره‌ی رحم رشد می‌کنند و احتمال بدخیمی شدن آن‌ها بسیار پایین است. فیبروم‌های رحمی یا به صورت تکی رشد می‌کنند و یا تعداد زیادی از آن‌ها در رحم فرد وجود دارد که اندازه‌ی آن‌ها از گلوله‌ی کوچکی به اندازه‌ی دانه‌ی سیب تا به بزرگی پرتقال و بزرگتر می‌رسد.

انواع فیبروم‌ها:

 

نوع فیبروم‌ها بر اساس محل آن در رحم فرد تقسیم‌بندی می‌شود:

  • شایع‌ترین فیبروم‌های رحمی داخل عضله‌ی رحم تشکیل می‌شوند که به آن‌ها فیبروم اینترامورال گفته می‌شود.
  • به فیبروم‌های رحمی که به صورت توده‌ای خارج رحم شکل می‌گیرد، فیبروم ساب سروزال گفته می‌شود.
  • فیبروم‌های زیرمخاطی که در داخل حفره رحم تشکیل می‌شوند، از نادر ترین نوع فیبروم‌ها است و با خون‌ریزی شدید قائدگی و نازایی همراه است.
  • فیبروم‌های رحمی که در قسمت داخل حفره رحم و بیرون رحم به وجود می‌آیند و به وسیله‌ی یک پایه به دیواره‌ی رحم وصل می‌شود را فیبروم‌های پایه‌دار می‌نامند.

علائم فیبروم:

 

فیبروم‌ها ممکن است در بدن فرد بدون هیچ عارضه و نشانه‌ای وجود داشته باشد، اما برخی از زنان ممکن است علائمی مانند خونریزی شدید و قائدگی‌های دردناک، افزایش درد زیرشکم، درد در ناحیه‌های شکمی، لگنی و مهره‌های تحتانی، درد در طول رابطه جنسی، تکرر ادرار و در برخی موارد نازایی را داشته باشند. علائم فیبروم‌های رحمی ارتباط مستقیمی با اندازه و تعداد فیبروم‌ها دارد. در مواردی که اندازه‌ی فیبروم‌ها کوچک باشد، فقط هنگام انجام سونوگرافی به صورت تصادفی تشخیص داده می‌شود.

راه‌های درمان:

 

پزشک معالج با درنظر گرفتن مواردی چون وجود نشانه‌های فیبروم، اندازه‌ی فیبروم‌ها، محل تشکیل فیبروم‌ها، سن شخص، بارداری فرد در آینده و … روش مناسب درمان را پیشنهاد می‌کند.

معمولاً فیبروم‌های کوچک عارضه‌ی خاصی ندارند و با توجه به بی‌علامت بودن آن‌ها، اقدام خاصی برای فرد لازم نیست و فرد مبتلا باید هر سه یا شش ماه یکبار با انجام سونوگرافی، تغییر سایز فیبروم را کنترل کند. اگر فیبروم‌ها علائم دردهای شکمی و مشکلات قائدگی را همراه داشته باشد، با صلاحدید پزشک اقدام به درمان طبی یا جراحی می‌شود.

فیبروم‌های رحمی و حاملگی:

 

همانطور که قبلاً گفته شد فیبروم‌های رحمی شایع ترین مشکلات و بیماری‌های زنان است.امکان بارداری در خانمی که فیبروم رحمی دارد، وجود دارد و به عواملی مانند اندازه و تعداد و محل فیبروم‌های رحمی فرد بستگی دارد. اولین و بهترین کار قبل از انجام بارداری انجام مشاوره است و عمل جراحی یکی از راه‌های درمان است که بیمار پس از دوره‌ی مشخصی بعد از عمل می‌تواند اقدام به بارداری کند.

تغییرات هورمونی در دوره‌ی بارداری ممکن است منجر به تشکیل فیبروم رحمی و در صورت وجود فیبروم‌های کوچک، سبب بزرگ شدن این فیبروم‌ها شود. اما باید گفته شود فیبروم‌های رحمی علت شایعی برای نازایی فرد نیست و ممکن است در ده درصد موارد سبب نازایی شود. مسئله‌ی مهم در بارداری محل قرارگیری فیبروم است.

افزایش خطر سقط جنین، محدودیت رشد جنین در رحم، زایمان زودرس، وضعیت نامناسب جنین در رحم، خونریزی شدید پس از زایمان و یا حتی هیستروکتومی معمولاً بر اساس محل و اندازه‌ی فیبروم وجود دارد.

وجود فیبروم‌های بزرگ در قسمت تحتانی و نزدیک به دهانه‌ی رحم باعث عدم پیشرفت زایمان می‌شود که در این هنگام عمل سزارین بسیار ضروری ست.

نکته‌ای دیگر اینست که پزشکان بر این باورند، عمل سزارین و عمل برداشتن فیبروم به طور هم زمان امکان‌پذیر نیست، زیرا در دوران بارداری بافت رحم معمولاً بسیار پرخون است و احتمال خونریزی شدید پس از انجام عمل جراحی روی فیبروم بسیار بالاست و عدم کنترل خونریزی جراح را مجبور به برداشت کامل رحم برای حفظ جان بیمار می‌کند. شما میتوانید برای اطلاعات بیشتر در خصوص بارداری با فیبروم در لینک زیر بخوانید.

عمل فیبروم:

 

هنگامی که فیبروم رحم در فرد با علائم متوسط و یا شدید همراه باشد، بهترین راه برای درمان عمل جراحی است.

میومکتومی روشی برای حذف فیبروم بدون برداشتن قسمت سالم رحم است که به صورت جراحی ماژور (برش شکم) یا به همراه لاپاروسکوپی یا هیسترکتومی انجام می‌گیرد. پزشک معالج با توجه به اندازه، نوع و محل فیبروم‌ها نوع عمل جراحی را مشخص می‌کند. احتمال رشد مجدد فیبروم‌های جدید پس از عمل میومکتومی وجود دارد.

هیسترکتومی به عمل برداشتن رحم گفته می‌شود. عمل هیسترکتومی مطمئن‌ترین راه درمان فیبروم‌ هاست و زمانی انجام می‌گیرد که فیبروم رحم بسیار بزرگ باشد، فرد خونریزی شدیدی داشته باشد، قصد بارداری نداشته باشد و یا به دوران یائسگی نزدیک شده باشد. با توجه به وضیعت بیمار ممکن است دهانه‌ی رحم و تخمدان‌ها در حین عمل هیسترکتومی برداشته شود. هیسترکتومی یک عمل جراحی بزرگ است و دوران ریکاوری آن معمولاً چندین هفته طول می‌کشد.

تخریب  آندومتر (دیواره  ی  رحم) برای کنترل خونریزی‌های شدید یکی دیگر از اعمال جراحی است که میتوان با لیزر، حلقه سیمی، آب جوش، جریان الکتریکی، انجماد و … انجام داد. این روش معمولاً جراحی جزئی محسوب می‌شود و جز جراحی‌های سرپایی است و اکثر زنان پس از جراحی به سرعت بهبود می‌یابند، اما دیگر قادر به باردار شدن، نخواهند بود.

از طريق
مژگان ذوالفقاریان
منبع
پوران حاجیان
نمایش بیشتر

مژگان ذوالفقاریان

مژگان ذوالفقاریان : فارغ التحصیل کارشناسی مامایی از دانشگاه علوم پزشکی ایران (1374) ، اخذ مدرک کارشناسی ارشد در زمینه تدریس زبان انگلیسی درحوزه پزشکی (1396)، عضو هیئت مدیره موسسه فرهنگی پارساپژوهش آرین از سال 1380 ، 14 سال سابقه مدیریت سایت اطلاع رسانی در زمینه مامایی و زنان، 20 سال سابقه ترجمه مقالات و مطالعه در زمینه سلامت .

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
error: Alert: Content is protected !!